Po co mówić po hiszpańsku?

Hiszpański mimo że jest łatwy, ma trochę trudną gramatykę. Łatwo jest przyswoić ten język, bo wiele go teraz w mediach – stacje telewizyjne czy kanały radiowe bazują na dyskotekowej muzyce latino, a z krajów Ameryki Łacińskiej wywodzi się cała paleta największych gwiazd – celebrytów powszechnie znanych na całym świecie i robiących spektakularną karierę. To za ich sprawą język hiszpański nabiera mocy, co widać zresztą od wielu ostatnich lat i to nie tylko na obszarze naszego kontynentu europejskiego, ale w zasadzie w każdym zakątku – mniej czy bardziej rozwiniętym, z kulturą otwartą na nowinki, czy też w państwach konserwatywnych.

To już samo przez się stanowi istotny powód, dla którego decydując się na naukę jakiegoś wybranego języka obcego, niezależnie od tego, w jakim jesteśmy wieku, dobrze byłoby postawić właśnie na przepięknie brzmiący hiszpański.
Język hiszpański kusi niesamowicie ładnym akcentem, charakterną intonacją, płynną wymową, która mimo że jest szybka podobnie zresztą jak w przypadku języka angielskiego, okazuje się bardziej realna do wyłapania niż wspomniany angielski. Warto także dodać, że łatwiej jest uczyć się języka hiszpańskiego tym narodowościom, które miały już doświadczenia z podobnymi językami, a więc językami z grupy romańskiej, na przykład biegle posługują się mową francuską, czy też językiem włoskim oraz portugalskim. Na pewno problematyczne z czasem, wraz z postępami w nauce, okazuje się przyswojenie akcentu, ale to stanowi wyzwanie nie tylko w przypadku hiszpańskiego, co w zasadzie w każdym jednym języku obcym bez wyjątku.