Wstęp do certyfikatów energetycznych

Rys historyczny

Polska jest jednym z ostatnich krajów Unii Europejskiej w której wdrożona została dyrektywa EPDB. Dzięki obserwacji procesów wdrożeń w innych krajach członkowskich możemy wnioskować jak ten proces będzie przebiegał u nas.

Podstawy prawne

Dyrektywa UE 93/76/EEC z 13 września 1993 roku w sprawie obniżenia emisji CO2 przez podniesienie efektywności energetycznej

DYREKTYWA 2002/91/EC PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY EUROPY z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie jakości energetycznej budynków

DYREKTYWA 2006/32/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY EUROPY z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych

Korzyści wynikające z posiadania świadectwa energetycznego.

Dzięki posiadaniu takiego świadectwa (zwanego też często paszportem bądź certyfikatem energetycznym) odnosimy wiele korzyści takich jak niższe rachunki za energię, które są przede wszystkim świadome, tj. jeszcze przed podpisaniem umowy wiemy jakich kosztów eksploatacyjnych możemy się spodziewać. Certyfikaty energetyczne promują nowoczesne, energooszczędne budownictwo, a jak wiemy w tej kwestii Polska znacznie odstaje od pozostałych krajów europejskich. Przyczyni się to także do zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego kraju oraz wpłynie korzystnie na spowolnienie jakże groźnego procesu nieodwracalnych zmian klimatycznych na świecie.

Czym jest klasa energetyczna budynku i jak się ją ocenia?

Jest to zaklasyfikowanie budynku do jednej z kategorii (oznaczane literami od A do G) - co pozwala na natychmiastowe oszacowanie kosztów eksploatacji, podobne rozwiązania stosuje się przykładowo przy sprzęcie artykułów gospodarstwa domowego. Dla przykładu, jeśli budynek posiada klasę wyższą niż C oznacza to iż spełnia on standardy które przewyższają wymagane. Stąd wszystkie nowopowstałe nieruchomości muszą mieścić się w klasie energetycznej C lub wyższej (czyli A, B).