Jak należy interpretować wskaźniki na certyfikatach energetycznych?

Wskaźniki na świadectwie energetycznym

Przy sporządzaniu świadectwa charakterystyki energetycznej używa się kilku wskaźników.
EP jest wskaźnikiem, który określa zapotrzebowanie w danym budynku na energię nieodnawialną niezbędną do zaspokajania potrzeb jego użytkowania. Jest to inaczej ilościowa ocena zużycia energii wyrażona w kWh/m2 w skali rocznej. W świadectwie znajduje się również zapis dotyczący porównania obliczonego wskaźnika EP wraz z jego wartością referencyjną wynikającą z wymagań przepisów techniczno-budowlanych. Wskaźnik ten stanowi jakościową ocenę energetyczną danego budynku.

Dalej mamy wskaźnik EK, dzięki któremu możemy oszacować zapotrzebowanie na energię końcową wentylacji, ogrzewania, chłodzenia, czy przygotowania ciepłej wody. Jest on miernikiem efektywności energetycznej określonego budynku, który podawany jest w kWh/m2 w skali roku.
Istnieją odrębne wskaźniki dla budynków nie wyposażonych w systemy chłodzące. Są to:

  • EP, będący wskaźnikiem określającym zapotrzebowanie na energię pierwotną, która służy zarówno do celów ogrzewania i wentylowania, jak i przygotowania ciepłej wody użytkowej wraz z energią pomocniczą,
  • wskaźnik EK jest miarą zapotrzebowania na energie końcową, która musi być dostarczona do budynku aby zagwarantować utrzymanie obliczeniowej temperatury wewnętrznej, dostarczenia ciepłej wody użytkowej oraz zapewnienia potrzebnej wentylacji.

Oczywiście im mniejsze wskaźniki EP i EK, tym bardziej przyjazne dla środowiska jest zużycie energii w określonym budynku, które pozwala zadbać o wielkość zasobów naturalnych.